افات کدو

افات کدو تنبل عضوی از خانواده کدوئیان می‌باشد.

برخی گونه‌های کدو یکساله هستند و

برخی گونه چند ساله می‌باشند. اعتقاد بر این

است که کدو تنبل بومی مکزیک و آمریکای

جنوبی است. این گیاه برگ‌های بزرگ و گل‌ها

ی زرد یا نارنجی دارد و میوه‌های بزرگی تولید

می‌کند. رنگ و اندازه میوه کدو تنبل به نوع آن

بستگی دارد. برخی از گونه‌های کدو تنبل که

با نام کدو تنبل غول پیکر شناخته می‌شوند،

می‌توانند به وزن 34 کیلوگرم بزرگ شوند. اغلب

کدو تنبل ها به رنگ نارنجی هستند ولی

رنگ‌های زرد، سبز، خاکستری یا قرمز هم موجود

می‌باشد. گیاهان کدو تنبل معمولا به صورت

یکساله رشد می‌کنند و گیاه در تمام فصل رشد،

به رشد خود ادامه داده و میوه تولید می‌کند.

گوشت کدو تنبل به روش‌های مختلف قابل پختن

است و در غذاها و دسرهای زیادی مورد استفاده

قرار می‌گیرد. دانه‌های کدو تنبل نیز خوراکی

هستند و به صورت خام یا بو داده استفاده می‌شوند.

افات کدو

علائم اولیه بر روی کدو تنبل و کدو شامل روشن

شدن رگبرگ‌ها و لکه‌های کلروز بر روی برگ‌های

جوان می‌باشد. سپس برگ‌ها به طرف بالا پیچ

خورده و لکه‌های سبز روشن و تیره در برگ‌ها نمایان

می‌شود. یکی از نشانه‌های مشخص بر روی گیاه

کدو، وجود برگ‌های نخی شکل است و میوه‌های

تولید شده از بوته‌های کدو تابستانه بدشکل شده

و برآمدگی‌هایی بر روی سطح آن‌ها دیده می‌شود.

کنترل

به حداقل رساندن انتقال به‌وسیله بذر، حذف

میزبان‌هایی که ویروس را در خود ذخیره می‌کنند و مبارزه

با سوسک‌های ناقل، بذور را باید از مناطقی که

SqMV شیوع ندارد تهیه نمود. در مواقعی که منبع ویروس

شناخته شده و از نظر آلودگی اهمیت داشته باشند

باید آن‌ها را از بین برد. گاهی برای از بین بردن ویروس

به ناچار باید تمام گیاهان بیمار در منطقه از بین بروند

و این مبارزه باید تا چند سال ادامه یابد.

مگس جالیز یکی دیگر از آفات و بیماری های کدو است

که خسارت زیادی به ویژه در مرحله میوه‌دهی وارد

می‌کند. محل تخم‌گذاری این آفت روی میوه به رنگ قهوه‌ای

درمی‌آید و معمولاً در همان ناحیه، میوه دچار

تغییر شکل و خمیدگی می‌شود. لاروهای آفت با نفوذ به

درون میوه و ایجاد دالان، موجب آسیب شدید و

افت کیفیت محصول می‌گردند

جمع‌آوری روزانه میوه‌های آلوده به آفت و انهدام یا دفن

کردن آن‌ها در خاک، از اقدامات مؤثر در مدیریت مگس

جالیز است. اجرای شخم و دیسک بلافاصله پس از برداشت

محصول نیز به کاهش جمعیت آفت کمک می‌کند.

استفاده از تله‌ سراتراپ حاوی طعمه مسموم، روشی

کارآمد در کاهش جمعیت مگس‌های بالغ است.

همچنین شکار مگس با طعمه مسموم تهیه‌شده از پروتئین

هیدرولیزات به همراه یکی از سموم فسفره

مثل مالاتیون، از دیگر روش‌های کنترل این آفت به شمار می‌رود.