بیماریهای انگلی در گیاه
بیماریهای انگلی در گیاه این گیاه با نام علمی Cuscuta sp شناخته میشود و بیش از 170 گونه مختلف دارد.
البته این گیاه در بین کشاورزان ایرانی با نام پیچک زرد یا سرطان هم شناخته میشود.
این گیاه در رنگهای زرد، سبز و سفید رشد میکند و جز علفهای هرز است.
آفت سس بدون هیچ شکی جز بدترین و آزار دهندهترین آفت یا علفهای هرز
برای کشاورزان محسوب میشود. گیاه انگلی سس تا چند سال پیش جز
خانواده پیچکها محسوب میشد، اما امروزه بهدلیل کشف انواع مختلف از این آفت،
آن را در خانوادهای جدا قرار دادهاند. این آفت، یکی از مهمترین آفات مزارع یونجه محسوب میشود.
این انگل از طریق بذر گسترش پیدا میکند و کارهایی مانند چرای دام و آبیاری باعث
جابجایی بذر و در نتیجه گسترش این گیاه میشود. بذرهای آفت سس یونجه گرد،
زرد رنگ و با اندازهای حدود ۱ میلیمتر هستند. بذرهای سس درختی رنگی خاکستری دارند
و اندازه آنها هم حدود ۳ میلیمتر است. این گیاه برای جوانهزنی در ابتدای
بهار به دمایی بین ۱۵ تا ۳۹ درجه سانتیگراد نیاز دارد و در عمق ۲ سانتیمتری خاک هم میتواند جوانه بزند.
سس زراعی یا سس یونجه با نام علمی Cuscuta campestris Yunck گیاهی است
بیماری های انگلی در گیاه
یکساله و گلدار و انگل اجباری (بدون کلروفیل) که دارای ساقه های نازک و رشته های
ظریف به رنگ زرد مایل به سفید است. گل آذین کروی و متراکم و معمولاً از تعداد
زیادی گل تشکیل شده است و دمگل اغلب کوتاه تر از گل می باشد.
طول گل 3-2 میلی متر و به رنگ سفید یا زرد کمرنگ است. گل پنج قسمتی و طول
کاسه تقریبا مساوی لوله جام بوده و آن را می پوشاند. کاسبرگ ها
گرد یا تخم مرغی، پرچم ها کمی کوتاه تر از جام، بساک ها کوتاهتر یا مساوی میله پرچم است.
در زیر پرچم ها زائده های فلس مانند وجود دارد که اندازه و شکل آن در گونه های مختلف متفاوت است.
تخمدان کروی و کپسول در حدود 2 میلی متر قطر دارد. در هر کپسول 4-2 دانه ریز موجود است
این گیاه در تابستان گل می دهد. هر گیاه سس حدود 3000 بذر تولید می کند
که درصد کمی از آنها در سال اول جوانه می زنند. بذر اين گياه دارای پوسته بسیار ضخیمی است
که م یتواند آن را تا 20 سال در شرایط طبیعی و 50 سال در انبار خشک زنده نگه دارد.
حدود 80 درصد بذرها دارای خواب هستند و عامل اصلی شکستن خواب آنها سرمای زمستان است.
به همین علت بذرهای این گياه انگل در بهار و در حرارت 25 درجه سانتیگراد بيشترين جوانه زنی را دارند.
ساقه سس چند روز پس از سبز شدن بذر با میزبان تماس پیدا مي كند
و با تولید مکینه آب و مواد غذایی را از میزبان دریافت و شروع به رشد و گسترش به اطراف می کند.
هر قطعه ساقه سس جدا شده می تواند به تنهایی رشد کند و گیاه مستقلی را بوجود آورد.
این گیاه بومی آمریکای شمالی (تگزاس) است و اولین بار در
سال 1356 هجري شمسي دکتر ثابتی از ایران این انگل را جمع آوری کرده است.
بیماریهای انگلی در گیاه
در ادامه به شکل دقیق و رسمی، خصوصیات ظاهری و بخشهای مختلف این گیاه معرفی میشود:
-
ساقهها
-
نازک، بلند، پیچخورده و شبیه نخ یا ریسمان.
-
رنگ آن معمولاً زرد، نارنجی یا قهوهای مایل به زرد است
-
(برخلاف اغلب گیاهان که سبزند، سس کلروفیل ندارد).
-
ساقهها به دور گیاه میزبان میپیچند و به آن میچسبند.
-
-
برگها
-
برگهای سس بسیار کوچک، فلسمانند، بدون دمبرگ و اغلب فاقد کلروفیل هستند.
-
این برگها بیشتر نقش ظاهری دارند و وظیفه فتوسنتز ندارند.
-
-
گلها
-
کوچک، خوشهای یا خوشهای-گرز مانند، به رنگ سفید، شیری یا صورتی.
-
گلها معمولاً در اواخر تابستان ظاهر میشوند.
-
دارای ۵ گلبرگ، ۵ کاسبرگ و ۵ پرچم هستند.
-
-
میوه و بذر
-
میوهها کپسولی هستند و حاوی ۲ تا ۴ بذر کوچک، گرد و سخت.
-
بذرها توانایی زندهماندن در خاک تا ۵ سال یا بیشتر را دارند و از عوامل اصلی گسترش سس هستند.
-
-
ریشهها
-
سس در ابتدای جوانهزنی، ریشه موقتی دارد ولی پس از
-
پیدا کردن گیاه میزبان، ریشه اولیه خشک شده و سس کاملاً به صورت انگل درمیآید.
-