طریقه ابیاری پیاز با وجود اینکه پیاز گیاهی نسبتا مقاوم به کم آبی است؛ اما آبیاری در زمان مناسب و در
مقدار کافی تاثیر بسیاری در افزایش کمیت و کیفیت پیاز تولیدی دارد. در صورتی که رطوبت مورد نیاز
گیاه تامین نشود باعث پژمرده شدن برگ های پیاز و ضعیف و ریز شدن غذه های پیاز می شود. همچنین
آبیاری بیش از اندازه نیز برای گیاه مضر است و باعث زرد شدن برگ های پیاز و ترک خوردگی قسمت
بیرونی پیاز می شود. علاوه بر این خاصیت انبارداری پیاز را کاهش می دهد.
بنابراین مدیریت آبیاری این محصول و استفاده از روش مناسب از اهمیت بسزایی برخوردار است.
خاک های لومی و شنی به دلیل بافت سبکی که دارند آب را سریع جذب کرده
و در مدت زمان کمی هم از دست می دهند. در حالی که خاک های سنگین و رسی آب را مدت زمان زیادی در خود نگه می دارند
. لازم به ذکر است بهترین خاک برای کشت پیاز ، خاک سبک می باشد.این نوع خاک با خشک شدن سریعتر
زمینه ی آبیاری مکرر گیاه را فراهم کرده و باعث افزایش رشد پیاز و سهولت در برداشت محصول می شود.
طریقه ابیاری پیاز
روشهای آبیاری پیاز باید بهگونهای انتخاب شوند که رطوبت مورد نیاز گیاه را تأمین کرده و از پوسیدگی ریشهها جلوگیری کنند.
بهترین روشهای آبیاری پیاز شامل استفاده از آبیاری قطرهای است که میتواند
آب را بهطور دقیق به ریشهها رسانده و از هدررفت آن جلوگیری کند. روش آبیاری قطره ای پیاز
بهویژه برای پیازهایی که به آبیاری مداوم و منظم نیاز دارند، مناسب است
زیرا این روش باعث توزیع یکنواخت آب و کاهش احتمال آبیاری بیش از حد میشود.
روش های آبیاری پیاز تأثیر قابل توجهی بر کیفیت و کمیت محصول این گیاه دارند
. در میان بهترین روش های آبیاری پیاز، آبیاری قطرهای و بارانی به دلیل کارایی بالا و صرفهجویی در مصرف آب،
جایگاه ویژهای دارند. روش آبیاری قطرهای پیاز به کمک لولههای مخصوص، آب و مواد مغذی را مستقیماً به ریشه گیاه میرساند،
در حالی که اصول آبیاری پیاز با روش بارانی به یکنواختی توزیع آب در سطح زمین کمک میکند و برای زمینهای وسیع بسیار مناسب است
. آشنایی با انواع روش های آبیاری موجب انتخاب صحیح و آبیاری بهینه محصول و رشد بهتر آن میشود.
طریقه ابیاری پیاز
انتخاب روش مناسب با توجه به نوع خاک، شرایط اقلیمی و منابع آب میتواند تأثیر چشمگیری در رشد و بازدهی محصول پیاز داشته باشد.
به عنوان یک قانون عمومی میتوان بیان داشت پس از یک آبیاری کامل بعد از کاشت نشا، سه روز پس از نشاء زدن
و متعاقبا با فاصله 10-7 روز (بسته به میزان رطوبت خاک) آبیاری انجام شود. زمانی که گیاهان کوچک هستند
باید از آبیاریهای سبک و مکرر استفاده کرد تا خروج نیتروژن از ناحیه ریشه به حداقل برسد.
با افزایش اندازه گیاهان و توسعه ریشهها، مقدار آب مصرفی افزایش پیدا میکند. پیاز ممکن است
در طول تابستان، 0.15 تا 0.25 اینچ آب در روز مصرف کند، بنابراین ممکن است هر 5 تا 10 روز یکبار نیاز به آبیاری داشته باشد.
این در حالیست که آبیاری در ماههای مرداد و شهریور بیشتر خواهد بود. تعیین تعداد دفعات آبیاری
نقش مهمی در کاهش مصرف آب در کشاورزی دارد؛ چراکه امروزه مسئلهی حفظ منابع آبی برای استفاده پایدار مطرح شده است.