پوسیدگی آبکی میوه

پوسیدگی آبکی میوه اولین نشانه ها به

صورت لکه های نرم و آبدار در سطح میوه ظاهر می شود.

در شرایط مناسب در دمای 20 تا 25

درجه سانتی گراد پوسیدگی

زیاد شده، به عمق میوه می رسد.

مرز بین قسمت های سالم و پوسیده

مشخص است. بخش های آلوده

به آسانی از بخش سالم جدا می شود.

به این دلیل نام این بیماری کپک آب است

که در شرایط مرطوب سطح میانی پوسیدگی

با لبه شکافهای آن لایه ای پفکی

و توده های برجسته ای به رنگ آبی، آبی-

سبز از اسپور تشکیل می شود. این بیماری

در جعبه و کپه های سیب قابل

سرایت به دیگر سیب های سالم است.

عامل بیماری

از میوه های دانه داری که

به کپک آبی مبتلا بوده اند، حداقل

11 گونه Penicillium جدا شده استريال ولی P. expansum

شایع ترین گونه است که  میوه پوسیده جدا شده است.

پوسیدگی نرم بیشتر توی هوای گرم و مرطوب ایجاد می‌شه.

میوه‌هایی که قبلاً به بیماری‌هایی مثل لکه برگی زاویه‌ای،

آنتراکنوز یا پوسیدگی انتهایی شکوفه

آلوده شدن، بیشتر در معرض این نوع پوسیدگی قرار دارن.

زخم‌هایی که موقع برداشت و بسته‌بندی میوه‌ها ایجاد می‌شن،

فرصت خوبی برای رشد باکتری‌های پوسیدگی نرم فراهم می‌کنن.

پوسیدگی آبکی میوه

لکه قهوه‌ای هم توی همون شرایطی

که برای پوسیدگی نرم لازمه،

گسترش پیدا می‌کنه. اما نکروز باکتریایی

پوست هنوز به طور کامل شناخته نشده،

ولی احتمالاً تنش‌های محیطی مثل

خشکی یا تغییرات دمایی شدید، باعث شروع بیماری می‌شن.

بعضی از ارقام میوه‌ها نسبت به این

بیماری مقاومت بیشتری دارن. مثلاً بعضی از

ارقام هندوانه مثل Klondike،field Summer ممکنه نکروز پوستی

شدیدی روی پوستشون ایجاد بشه،

در حالی که رقم jubilee کمتر تحت تأثیر قرار می‌گیرن.

چرخه بیماری و اپیدمیولوژی

هرچند عامل بیماری می تواند در خاک زمستان گذرانی کند،

ولی کنیدی های قارچ که از میوه های

پوسیده یا از اسپورهای قارچ در جعبه و لاوکهای

حمل و نگهداری میوه و دیواره های

انبار ها منشا میگیرند همیشه

در فضای باغ، محوطه های مخصوص

بارگیری و بسته بندی انبارها و سردخانه وجود دارند.

عفونت معمولا روی میوه های

ضربه خورده و زیاد رسیده بیشتر است

قارچ عامل بیماری در میوه های

پوسیده نوعی زهرآبه مقاوم به گرما

ایجاد میکند که پاتولین نام دارد

و لذا خوردن میوه های مبتلا به این بیماری را باید احتیاط کرد.