کود دهی مزارع زعفران تاثیر کود دهی زعفران بر کیفیت محصول
تاثیر کوددهی زعفران بر کیفیت محصول موضوعی است که بسیاری از کشاورزان برای بهبود عملکرد مزرعه خود به آن توجه ویژه دارند.
کوددهی اصولی نقش مهمی در افزایش باردهی، درشت تر شدن کلاله زعفران، بالا رفتن عیار محصول و مقاومت گیاه در برابر تنش ها دارد.
با تامین عناصر مورد نیاز مانند نیتروژن، فسفر، پتاسیم و ریزمغذی هایی نظیر آهن و روی، می توان کیفیت زعفران را به شکل چشم گیری افزایش داد.
اگر به دنبال برداشت زعفرانی باکیفیت، پرگل و مناسب برای فروش یا صادرات هستید، برنامه ریزی درست در کوددهی را جدی بگیرید.
همچنین کود فسفر بالا برای زعفران نوعی کود کامل برای افزایش گلدهی محصول است. این کود یکی از مهم ترین کودهای مورد نیاز زعفران است
که مزایای قابل توجهی دارد اما اگر بیش از حد نیاز زعفران استفاده شود، موجب سوختگی ریشه و در نتیجه مرگ گیاه می شود.
گلدهی زعفران ارتباط مستقیمی با پیاز زعفران دارد، یک کود خاص نیست که ما آن را به شما معرفی کنیم یا در فروشگاه های دیگر به دنبال آن باشید.
هر گیاهی از جمله زعفران برای اینکه بهترین عملکرد را داشته باشد به مجموعه ای از عناصر و مواد غذایی نیاز دارد.
برای اینکه مطالبی که در ادامه به آن اشاره می کنیم را بهتر متوجه شوید لازم است چند اصطلاح را به شما توضیح دهیم. اولین اصطلاح زاج آب است؛
زاج آب به مرحله دوم آبیاری مزرعه گفته می شود. نحوه کود دهی زاج آب، آبیاری به همراه کود است؛ آبیاری در این مرحله به صورت سطحی انجام می شود و الزامی است.
اصطلاح دوم محلول پاشی، زمانی اتفاق می افتد که ریشه های زعفران تحلیل می روند؛ در این مرحله جذب از طریق برگ صورت می گیرد
کود دهی مزارع زعفران
. فواصل محلول پاشی هم معمولا ۱۵ تا ۲۰ روز است زیرا در این بازه ۲۰ روزه، پیاز زعفران فرصتی دارد تا بتواند
مواد را به خوبی جذب کند و فتوسنتز شکل بگیرد. یادتان باشد که محلول پاشی باید حداقل طی ۲ و حداکثر ۶ مرحله انجام شود تا مزرعه شما به بهترین نتیجه خود برسد.
نیتروژن، فسفر و پتاسیم سه عنصر اصلی و پر مصرف برای کشت زعفران هستند که به رشد و توسعه گیاه کمک می کنند. نیتروژن مهم ترین عنصر برای رشد زعفران است
و کمبود آن باعث کاهش رشد و عملکرد گیاه می شود. نیتروژن به صورت متحرک در گیاه عمل می کند و می تواند از اندام های رویشی به بخش های زیرزمینی گیاه منتقل شود.
مصرف کودهای نیتروژنی پس از برداشت گل زعفران توصیه می شود. در مجموع، نیتروژن باید در سه نوبت و با فاصله یک ماهه به گیاه داده شود تا بهترین نتیجه حاصل شود.
فسفر برای تقویت ریشه زایی و گلدهی بسیار ضروری است. در صورتی که میزان فسفر خاک مناسب باشد، نیاز به مصرف آن کم خواهد بود.
بهترین زمان برای مصرف کودهای فسفر، زمان اولین آبیاری (آب گل) است. البته مصرف بی رویه فسفر می تواند باعث کمبود آهن و روی در گیاه شود.
پتاسیم یکی از مهم ترین عناصر در فعال سازی آنزیم ها و افزایش کارایی روزنه ها در گیاه است. در کوددهی زعفران، باید دقت کرد
که از کودهای حاوی کلر استفاده نشود، زیرا کلر برای زعفران مضر است. بهترین زمان برای مصرف کودهای پتاسیمی همزمان با اولین آبیاری است.