مضرات ابیاری غرغابی
مضرات ابیاری غرغابی انتخاب روش آبیاری مناسب برای محصولات کشاورزی، یکی از مهمترین تصمیماتی است
که کشاورزان با آن مواجه هستند. دو روش آبیاری متداول، آبیاری قطرهای و غرقابی هستند.
هر یک از این روشها مزایا و معایبی دارند که با توجه به شرایط آب و هوایی، نوع خاک،
نوع محصول و سایر عوامل، مناسب بودن روش آبیاری را برای شما تعیین میکند.
در اینجا، به مقایسه این دو روش آبیاری پرداخته و مزایا و معایب هر یک را بررسی خواهیم کرد.
روش آبیاری غرقابی به این صورت است که زمین را به قطعات مختلفی تقسیمبندی میکنند.
مثلاً یک زمین 1000 متری را به 10 قطعه 100 متری تقسیم میکنند که هرکدام از این
قطعات میتواند مربعی شکل یا مستطیلی شکل باشد. به هر قطعه نیز کرت گفته میشود. در حقیقت کشاورزان
این روش زمین خود را کرتبندی میکنند، به همین جهت است که به این روش، آبیاری کرتی هم گفته میشود.
مرحله بعد، بین کرتها جویهایی ساخته میشود، برای هر کرت یک ورودی و یک
خروجی قرار میدهند تا وقتی کرت پر از آب شد، خودبهخود، آب وارد جوی شده و به کرت
دیگر منتقل شود. در این روش نکاتی مثل شیب زمین، جنس خاک و غیره نیز اهمیت دارد. در آخر با رها کردن آب در زمین
که از منابع در دسترس تأمین و معمولا به وسیله موتور پمپ
آب کشاورزی میشود، آبیاری غرقابی درختان یا زمینهای کشاورزی صورت میگیرد.
مضرات ابیاری غرغابی
صرفهجویی در آب: همانطور که اشاره شد در روش آبیاری قطرهای، آب به طور مستقیم به
ریشه گیاهان میرسد و از هدر رفتن آن در اثر تبخیر و رواناب جلوگیری میشود.
این روش با کاهش تبخیر و توزیع دقیق آب به منطقه ریشه،
مصرف آب را بهینه میکند و موجب صرفهجویی قابل توجهی در منابع آبی میشود.
افزایش عملکرد محصول: آبیاری قطرهای با فراهم کردن رطوبت کافی و به موقع،
شرایط ایدهآلی برای رشد بهتر گیاهان فراهم میکند
که منجر به افزایش کیفیت و کمیت محصولات کشاورزی میشود.
کاهش شوری خاک: آبیاری قطرهای باعث شستشوی نمکهای محلول در خاک شده
و از تجمع آنها در اطراف ریشه گیاهان جلوگیری میکند. این روش با کنترل دقیق توزیع آب،
به حفظ تعادل شیمیایی خاک کمک کرده و مانع از تجمع
نمکهای مضر در ناحیه ریشه میشود که به بهبود شرایط رشد گیاهان کمک میکند.
کنترل علفهای هرز: با مرطوب نگه داشتن فقط بخش کوچکی از خاک، رشد
علفهای هرز کاهش مییابد. در آبیاری قطرهای، آب تنها به ریشه گیاه اصلی میرسد
و سطح وسیع خاک مرطوب نمیشود، بنابراین شرایط برای جوانهزنی و رشد علفهای هرز کاهش مییابد.
کاهش بیماریهای گیاهی: رطوبتی شدن فقط قسمت کوچکی از خاک،
از شیوع بسیاری از بیماریهای گیاهی جلوگیری میکند. آبیاری قطرهای با کاهش میزان
رطوبت در سطح خاک و برگها، محیطی نامناسب برای
رشد و گسترش بیماریهای قارچی و باکتریایی ایجاد میکند و در نتیجه سلامت گیاهان را افزایش میدهد.
