آبیاری سطحی رایج ترین نوع آبیاری است که در ۹۰  اراضی آبی اعمال می‌شود. با این حال، ممکن است روشی مقرون به صرفه نباشد زیرا تنها ۳۰ تا ۷۰ درصد آب به منطقه فعال ریشه می‌رسد.

به طور معمول، سیستم های کود دهی در آبیاری سطحی گنجانده نمی‌شوند زیرا کودها معمولاً از طریق کانال های تعیین شده در حجم های مشخص عرضه می‌شوند. این تجهیزات به ترتیب شامل مخازن با دریچه یا دهانه برای کودهای مایع و جامد می‌باشد. با پیچیدگی عملیات (از دستی تا کاملا اتوماتیک) متفاوت است.

کود دهی با آبیاری سطحی به دلیل از بین رفتن مواد مغذی بوسیله آبشویی ، همیشه کارآمد نیست. این به ویژه به کودهای مبتنی بر نیتروژن اشاره دارد. با این حال، متخصصان روش بیان می‌کنند که بازده بالا هزینه نهاده‌ها را حتی با وجود از دست دادن مواد مغذی توجیه می‌کند. این تکنیک برای آبیاری با شیب صفر و موجی مناسب است.

نتیجه کود همراه با اب

آبیاری قطره ای نمونه ای از روش آبیاری تحت فشار است. آبیاری مبتنی بر فشار، همانطور که از نام آن پیداست، از نیروی گرادیان فشار برای حرکت آب و مواد مغذی استفاده می‌کند. یک سیستم لوله کشی و قطره چکان مواد مغذی لازم را از این طریق به ناحیه ریشه گیاه می‌رساند. سیستم کود دهی قطره ای کارآمدترین گزینه برای کشت محصولات است زیرا:

مواد مغذی را مستقیماً به ناحیه ریشه می‌آورد که استفاده از آب و کود را بهینه می‌کند.

در مقایسه با سایر تکنیک ها به فشار کمتری نیاز دارد.

در مقایسه با روش های کود دهی سنتی، کودآبیاری در کشاورزی کارآمدتر است. با کاهش آبشویی کود و آلودگی زمین و افزایش تولید محصول، کودآبیاری مزیت برای کشاورزان و محیط زیست است.

متداول ترین کودهای محلول در آب برای کود دهی عبارتند از نیترات آمونیوم، اوره، نیترات کلسیم، تیوسولفات آمونیوم، کلرید پتاسیم، سولفات پتاسیم، نیترات پتاسیم، اسید فسفریک، و سولفور.

جدا از تامین مواد مغذی مناسب، برخی از کودها می‌توانند عملکرد اسیدی و افزایش خواص خاک را افزایش دهند. باکتری تیوباسیلوس موجود در تیوسولفات آمونیوم در فرآیند حل شدن آهک و تبدیل آن به گچ شرکت می‌کند که باعث بهبود ساختار خاک می‌شود.