افات بادمجان
افات بادمجان شتهها از رایجترین آفات و بیماری های بادمجان هستند
که با فرو بردن خرطوم خود در بافت گیاه، از شیره سلولی تغذیه میکنند.
این تغذیه مداوم باعث تضعیف بوته، کاهش رشد و در نهایت افت محصول میشود. علاوه بر این،
شتهها با انتقال ویروسهای گیاهی، نقش مهمی در گسترش بیماریهای ویروسی دارند
که میتواند خسارت را چند برابر کند. علائم آلودگی شته بادمجان عبارتند از:
پیچیدگی و پژمرده شدن برگها
کاهش رشد بوته و خشک شدن تدریجی گیاه
تجمع شتهها در پشت برگها و روی ساقههای نرم
یکی از آفات مهم پنبه، توتون، گوجه فرنگی، یونجه، خشخاش، کنف،
شبدر، ذرت، نخود، کنجد، بادمجان، سویا، لوبیا، ذرت خوشهای،
کدو و شاهدانه میباشد. بسیار پلی فاژ بوده،
در دنیا بیش از ۷۰ گونه میزبان برای آن گزارش شده است.
لاروهای این آفت از برگهای جوان، قوزه
(کرم قوزه پنبه، کرم قوزه گلرنگ)، بلال (کرم بلال خوار ذرت)،
میوه (کرم میوه گوجه فرنگی)، غلاف بذر
(کرم پیله خوار نخود) گیاهان میزبان خود تغذیه میکنند.
در مزارع سبزی و صیفی گونههای
دیگری نظیر H.peltigera و H.viriplaca نیز دیده میشوند.
افات بادمجان
سوسک کلرادو یا سوسک برگخوار (Colorado potato beetle)
این آفت بومی کشور آمریکا میباشد.
سوسک کلرادو طالب آب و هوای معتدل و مرطوب و زمستان سرد است.
حرارت بالاتر از ۱۱/۵ درجه سانتیگراد برای نشو و نمای سوسک موثر شناخته شده است.
تخم در حرارت کمتر از ۱۲ درجه سانتیگراد تفریخ نمیشود.
حرارت بالاتر از ۳۵ درجه سلسیوس تخم و لاروها ها را میکشد
و سوسکها برای فرار از گرما به داخل خاک پناهنده میشوند.
این آفت از سیب زمینی، گوجه فرنگی، بادمجان، توتون،
فلفل فرنگی و عده زیادی از گیاهان هرز تغذیه میکند.
حشره کامل و لارو این آفت از برگهای گیاه میزبان تغذیه نموده و ساقهها را باقی میگذارند.
پروانه میوهخوار بادمجان یک آفت چندنسلی و بسیار خسارتزا است
که با تغذیه از میوه و شاخه، عملکرد محصول را کاهش میدهد
بهترین راه کنترل، ترکیبی از روشهای زراعی، مکانیکی،
فرمونی و شیمیایی است. استفاده بهموقع و مدیریت یکپارچه آفات (IPM) میتواند خسارت را به حداقل برساند.