پژمردگی آوندی گوجه فرنگی علائم
بیماری پژمردگی فوزاریومی گوجه فرنگی
به شکل پژمردگی، زردی برگهای پایینی،
قهوهای شدن آوندها، کندی رشد و در نهایت
خشک شدن بوته است. گیاهچههایی که در مراحل
ابتدایی رشد مورد حمله این قارچ قرار میگیرند،
به طور ناگهانی از بین میروند. نشانههای بیماری
روی گیاهان کامل به شکل زردی برگها دیده میشود.
با ادامه بیماری تمام پهنک برگ زرد و
پژمرده میشود و به صورت معلق روی ساقه باقی می ماند.
علائم بیماری روی ریشههای آلوده نیز
به صورت لکههای تیره رنگ به اندازه دو تا سه سانتیمتر است.
معمولاً این بیماری باعث رنگ پریدگی،
زردی و بافت مردگی گیاه از یک سمت میشود. در بعضی مواقع
با برش عرضی از ساقه، بافتهای آوندی بسیار تیرهای قابل مشاهدهاند.
پژمردگی آوندی گوجه فرنگی
راههای پیشگیری و کنترل بیماری پژمردگی فوزاریومی گوجه فرنگی:
- حذف کامل بوتههای آلوده و عدم دفن آن ها در محل
- تناوب زراعی با محصولات غیرمیزبان دیگر
- استفاده از ارقام مقاوم به بیماری
- کنترل آفات خاکزی از جمله نماتدها
- سمپاشی با بردوفیکس به شرح زیر است:
– ضدعفونی بذور با بردوفیکس ١۰ در هزار
– ضدعفونی خاک با بردوفیکس ١۰ در هزار قبل از کاشت
– سمپاشی با بردوفیکس ۵ در هزار هنگام جوانه زنی و بازشدن اولین برگها
– سمپاشی با بردوفیکس ۵ در هزار بعد از ریزش گلبرگها
– تکرار سمپاشی با فواصل دو هفته یک بار با بردوفیکس ۵ در هزار
پژمردگی فوزاریومی (FW) و پوسیدگی ریشه و طوقه (FCRR) گوجه فرنگی توسط قارچ
F. oxysporum f. sp. radicis-lycopersiciو Fusarium oxysporum f.sp. Lycopersiciایجاد
می شود که چالش های عمده ای برای تولید این محصول بوجود می آورند. هر دو پاتوژن باعث کاهش شدید محصول می شوند.
برنامه های مدیریتی بر پایه مقاومت میزبان، مبارزه شیمیایی، مبارزه بیولوژیکی و فیزیکی می باشد.
بیماریهای ناشی از گونه های فوزاریوم به ویژه پژمردگی
آوندی و پوسیدگی ریشه و طوقه از جمله بیماریهایی است
که بسیار مطالعه شده است. Fusarium oxysporum f.sp. Lycopersici اولین بار در ۱۰۰ سال پیش
در انگلستان گزارش شد و F.oxysporum f.sp. radicis-lycopersici نیز اولین بار در سال ۱۹۶۹ در ژاپن گزارش شد.
گوجه فرنگی بعد از سیب زمینی دومین محصول مهم بین
سبزیجات است. در هند نیز این قارچ ها باعث کاهش نزدیک به ۴۵% محصولات می شوند.